زیست
ارتش روسیه و منابع دیپلماتیک از ورود ناوشکن آمریکایی «یو اس اس جیسون دانهام» به دریای سیاه خبر دادند.

به گزارش ایسنا، به نقل از پایگاه خبری راشاتودی، این ناوگان آمریکایی پیشتر اعلام کرده بود که از «عملیات استقامت آتلانتیک» حمایت خواهد کرد.

براساس گزارش‌ها، کشتی مذکور تا 14 آوریل در آب‌های دریای سیاه باقی خواهد ماند و انتظار می‌رود که وارد شهر بندری «اودسا» اوکراین شود.

یک منبع دیپلماتیک روسیه گفت: ناوشکن آمریکایی وارد دریای سیاه شده است. اهداف این ناوشکن هنوز اعلام نشده اما یگان ششم نیروی دریایی آمریکا پیشترگفته بود که حضور این ناوشکن در راستای همکاری نزدیک آمریکا با متحدانش در حوزه امنیت دریایی، ارتقای ظرفیت نیروها و بالا بردن سطح آمادگی آنها است.

ناوشکن جیسون دانهام از نوع مجهز به موشک هدایت شونده است و در سال 2010 وارد نیروی دریایی آمریکا شد. ناوشکن مذکور دو پرتابه موشک "آئگیس" دارد که می‌تواند تا 56 موشک کروز «تام هاوک» را حمل می‌کند.

در آغاز ماه مارس، شش کشتی جنگی ناتو رزمایشی را در دریای سیاه با نام «عملیات استقامت آتلانتیک» آغاز کردند. این عملیات به رهبری آمریکا شامل رزمایش ضد زیردریایی و ضد هوایی بود. در چارچوب فعالیت‌های «عملیات استقامت آتلانتیک»، تا حدود 750 تانک ارتش آمریکا و هزاران نیرو در کشورهای حوزه بالتیک مستقر شدند. قدرت نمایی ناتو در شرق اروپا، طبق گفته ائتلاف ناتو برای مقابله با اقدامات روسیه است. 

به نقل از تابناک
برچسب‌ها: ورود یک ناوشکن آمریکایی به دریای سیاه
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:6  توسط Emad  | 

انگار قرار نیست ما از بحران‌های گذشته درس بگیریم. ٢٠‌سال پیش اختلاسی موسوم به ١٢٣میلیاردی گریبان نظام بانکی کشور را گرفت اما آن اختلاس بهانه‌ای برای عبرت و اصلاح نشد. اختلاس ١٢٣میلیاردی به سه‌هزارمیلیاردی و ١٢هزارمیلیاردی هم رسید اما باز هم گوشی بدهکار تذکرات و هشدارهای اهل فن نیست. سال‌ها پیش در پی وقوع اختلاس رکوردشکن ١٢٣میلیاردی بر پیاده‌سازی نظام حاکمیت شرکتی تاکید شد اما مقاومت برخی در عدم اجرای چنین نظامی، همگان را تنها به یک گمانه می‌رساند و آن، این است که عزم و اراده‌ای برای مقابله با فساد وجود ندارد و تمایل برخی بر ادامه جریان سوءاستفاده و فساد در کشور است.

به گزارش شرق، در این میان کسانی هستند که درنهایت تخصص می‌توانند از جریان فسادها و انحرافات موجود در نظام بانکی پرده بردارند اما با مدیرانی که تاب و تحمل افشای اطلاعات را از ناحیه زیردستان خود ندارند، مواجهند و گزارش‌ها از عدم امنیت آنها حکایت دارد. بی‌تردید وضعیت نظام بانکی ایران در خوش‌بینانه‌ترین حالت، شباهت عجیبی به اتومبیل در حال حرکت بدون ترمز یا پرواز هواپیماهایی بدون وجود برج مراقبت دارد؛ شاید به همین دلیل است که هرچند وقت یک‌بار شاهد افشای فسادها و اختلاس‌های خارق‌العاده در کشور هستیم. تشبیه منصور شمس احمدی از وضعیت نظام بانکی بدون وجود کنترل‌های داخلی و از راه دور این است که ما فقط آتش‌نشان داریم اما هیچ‌وقت برای جلوگیری از آتش‌سوزی تدبیری نمی‌اندیشیم.

منصور شمس احمدی از اعضای شورایعالی انجمن حسابداران خبره ایران و عضو سابق شورایعالی جامعه حسابداران رسمی در گفت‌وگوی مشروح با روزنامه «شرق» بر وجود حسابرس داخلی و کمیته حسابرسی در بانک‌ها تاکید دارد و هشدار می‌دهد که در صورت ادامه وضعیت موجود به این منوال باید در انتظار اختلاس‌هایی با ارقام بیش از ١٢هزارمیلیارد هم باشیم. در دنیا آنقدر به وجود حسابرسان داخلی در بانک‌ها اهمیت داده می‌شود که از آنها به‌عنوان مشاوران ارشد مدیران‌عامل بانک‌ها یاد می‌کنند تا جایی که گفته شده است، مدیران بانک‌ها از این حسابرسان داخلی حرف‌شنوی بسیار دارند اما در ایران همه‌چیز برعکس دنیاست. حسابرس داخلی در بانک‌های ایرانی در اصطلاحی عامیانه به موی دماغ مدیران تشبیه شده است که نه‌تنها مدیران بانک‌ها از آنها حرف‌شنوی ندارند بلکه گستاخانه به آنها می‌گویند که برای ما تعیین تکلیف نکنید.

آقای شمس‌ احمدی، اقتصاد ایران از دهه٧٠ تا کنون با فسادهای مالی و بعضا اختلاس‌های بزرگی مواجه بوده است. دهه٩٠ بیش از سایر دهه‌ها با فساد عجین شده به‌طوری‌که از همان ابتدا با اختلاس سه‌هزارمیلیاردی همراه شد و سپس اختلاس‌ها و فسادهای مالی دیگری ازجمله اختلاس ١٢هزارمیلیاردی و پرونده‌هایی مربوط به بابک زنجانی، بیمه ایران و شاندیز را به خود دیده است. شاید بتوان به جرات گفت از همان ابتدای شکل‌گیری یک اختلاس و فساد بزرگ در اقتصاد ایران، آسیب‌شناسی دقیقی برای رفع بحران صورت نگرفته و به‌همین‌خاطر شاهد تکرار فسادهای مالی بعضا با محوریت و نقش نظام بانکی بودیم. چرا در ایران پس از وقوع یک فساد، باز هم شاهد تکرار همان فساد با ابعادی بزرگ‌تر هستیم؟

متاسفانه فرق ما با برخی جوامع دیگر در این است که وقتی بحرانی به وقوع می‌پیوندد، ریشه‌های وقوع آن بحران فراموش می‌شود و هیچ‌وقت پیدا نمی‌شود. درصورتی که در جوامع دیگر این‌طور نیست. در سال٢٠٠٢ رسوایی‌های مالی در آمریکا پدیدار شد؛ بلافاصله پس از آن به تحقیق در مورد ریشه‌های وقوع بحران پرداختند و اتفاقا آن بحران‌ها منجربه تصویب قانون حاکمیت شرکتی در آمریکا شد (قانون ساربنزآکسلی). بعدها مشابه این قانون در بسیاری از کشورها تصویب و به اجرا گذاشته شد. تجدیدنظر در مبحث کنترل‌های داخلی یکپارچه (مدل کوزو) نیز نتیجه بررسی ریشه‌های وقوع بحران‌های مالی بود، اما متاسفانه ما در ایران چنین کاری نمی‌کنیم و هیچ‌وقت به ریشه‌یابی بحران‌ها نمی‌پردازیم.

اولین فساد مالی بزرگ تاریخ ایران، در دهه٧٠، با اختلاس موسوم به ١٢٣میلیاردی شروع شد. شاید اگر ریشه‌یابی و آسیب‌شناسی صحیحی از وقوع آن بحران صورت گرفته بود، ما امروز شاهد فسادهای مالی با ابعاد سه‌هزارمیلیارد، ١٢هزارمیلیارد، ٩٦هزارمیلیارد و ارقام نجومی ازاین‌دست نبودیم. درست است؟

همان‌زمان که اختلاس ١٢٣میلیاردی به‌وقوع پیوست، در سمینارها و کلاس‌های درسی این مساله عنوان شد که باید دانشگاهیان و بانکداران در یک‌تحقیق جامع به ریشه‌یابی وقوع آن فساد بپردازند. ریشه اصلی بحران از عدم‌نظارت درون‌سازمانی ناشی می‌شود. اغلب نظارت‌های ما برون‌سازمانی است، درحالی‌که باید نظارت‌های درون‌سازمانی تقویت شود. ٢٠سال پیش در دهه٧٠، حسابرسان و دانشگاهیان تاکید کردند که شرکت‌ها باید کمیته حسابرسی داشته باشند و بحث حاکمیت شرکتی باید جدی گرفته شود، اما کسی گوش نکرد، به‌همین‌خاطر از اختلاس ١٢٣میلیاردتومانی به سه‌هزارمیلیاردتومان رسیدیم.

اشکال و ایرادی که به وقوع اختلاسی با ابعاد سه‌هزارمیلیارد کمک کرد، چه بود و چطور این اختلاس به‌موقع کشف نشد؟

هنوز هم ابعاد این اختلاس (واژه سوءجریان مالی شاید مناسب‌تر باشد) به‌عنوان یک پروژه در دانشگاه‌ها و جوامع حرفه‌ای بررسی نشده است. وقتی یک فرایند جدید در شرکتی یا بانکی وارد می‌شود، حسابرس داخلی شرکت و بانک باید در جریان آن فرایند باشد تا بتواند به‌موقع کنترل‌های داخلی مناسب را طراحی کند. اعتبارات اسنادی داخلی، یک فرایند جدید بود و تا آن زمان در بانک‌ها وجود نداشت. دراین‌میان فرضیه‌ها و سوالاتی وجود دارد که باید روی آن تحقیق شود؛ ازجمله اینکه آیا حسابرس داخلی بانک‌های ما به‌خصوص «بانک‌های ملی و صادرات» در جریان کنترل‌های داخلی این فرایند بودند یا خیر؟

به‌نظر شما حسابرسان داخلی در جریان این فرایند بودند؟

به‌نظر من نه. فرایند کنترل داخلی به‌خوبی تعبیه نشده بود و حسابرسان داخلی بانک‌ها در جریان کنترل‌های این فرایند نبوده‌اند. فرایندهای جدید در شرکت‌ها و بانک‌ها باید پس از تایید حسابرس داخلی و حصول اطمینان از طراحی مناسب کنترل‌های داخلی اجرا شوند.

پس شما فکر می‌کنید از منظر حسابداری، ضعف اول و آخر در وقوع اختلاس سه‌هزارمیلیاردی، نبود کنترل‌های داخلی در بانک بوده است؟

بله، کنترل‌های داخلی سیستم‌ها و روش‌هایی هستند که هیات‌مدیره موظف به استقرار آنهاست تا اطمینان حاصل کند که اطلاعات به‌صورت صحیح تهیه و قوانین و مقررات نیز رعایت می‌شود. اگر کنترل‌های داخلی شکل بگیرد، زمینه بروز اختلاس و سوءاستفاده‌های مالی از میان می‌رود. کنترل‌های داخلی توسط هیات‌مدیره باید اعمال شود تا امور به‌درستی انجام گیرد. مسوولیت حسابرسی داخلی هم این است که روی وضعیت اجرای این کنترل‌های داخلی نظارت داشته باشد و در جاهایی که احتمال تخلف و سوءاستفاده وجود دارد، باید این کنترل‌های داخلی اعمال شود. فرض من بر این است که در بانک‌های درگیر اختلاس سه‌هزارمیلیاردی، حسابرسی داخلی به‌طور موثر وجود نداشته است و هنوز هم ندارد.

یعنی هنوز هم باوجود این‌همه بحران در نظام بانکی، بانک‌ها حسابرس داخلی ندارند؟

بانک‌ها الان اداره بازرسی دارند که بازرسی هم با حسابرس داخلی فرق دارد. وظیفه بازرسی این است که در بانک‌ها اسناد و مدارک را بررسی کند. در واقع شکل کار بازرسی همچون کار آتش‌نشان‌هاست، اما حسابرسی داخلی سیستم جلوگیری از آتش‌سوزی است و مراقبت‌های لازم را اعمال می‌کند که آتش‌سوزی پیش نیاید و اگر هم پیش آمد به‌موقع و قبل از اینکه گسترش پیدا کند و خیلی جاها را بسوزاند، خاموش شود.

چطور در بانک‌های بزرگ ما آن‌هم با قدمت چندین‌ساله، مبحث مهمی مثل کنترل داخلی و حسابرسی داخلی به فراموشی سپرده شده است؟ مگر وجود حسابرس داخلی و استقرار کنترل‌های داخلی چقدر هزینه‌بر است؟ شاید هم قصد و غرضی در میان است که دست به چنین کارهایی نمی‌زنند.

ناآگاهی است، ضمن اینکه این کار به دانشی نیاز دارد که در عمده موارد این دانش بالاتر از دانش مدیران است و مدیران برنمی‌تابند کسانی زیر دستشان کار کنند که دانش بالایی داشته باشند. سال‌هاست که به مبحث حسابرسی داخلی در بانک‌ها تاکید می‌کنیم، اما گوش شنوایی نیست. عملا برخی بانک‌ها حسابرسی داخلی موثر ندارند که این اشکال بزرگی محسوب می‌شود.

وظیفه حسابرسان داخلی چیست؟

حسابرسان داخلی دووظیفه مهم دارند: اول اینکه کنترل‌های پیشگیرانه‌ای طراحی و سپس کنترل‌های کشف‌کننده را ایجاد کنند. حسابرس‌های داخلی که در سیستم بانکی و ادارات مرکزی مستقر هستند، باید نوسانات عمده شعب را از مانیتور خود بررسی کنند؛ یعنی حسابرسان داخلی مثل برج مراقبت نوسانات و حجم گردش پول در شعب را به‌نسبت روز قبل مقایسه می‌کنند. چطور می‌شود یک بانک در کیش زمانی که اعتبارات را تنزیل می‌کرده، حجم گردش عملیاتش نسبت‌به هفته قبل مثلا ٥٠٠برابر شده باشد؟ حسابرس داخلی باید این مساله را کشف می‌کرد و به‌سرعت جلو آن را می‌گرفت. در مورد فساد ١٢هزارمیلیاردی گفته شده که پنج‌سال گردش وجوه یک‌شعبه آن‌هم در شهر کرمان چندین‌برابر ادامه داشته است. من فکر می‌کنم که سیستم نظارتی-تحلیلی برخی بانک‌های ما چنین کنترل ازراه‌دوری را ندارند. مساله مهم دیگر این است زمانی که حسابرس داخلی فساد و سوءاستفاده‌ای را کشف کرد و گزارش خود را در مورد کشف و وقوع تخلف نوشت، این گزارش را باید به چه کسی تحویل دهد؟ حسابرسان داخلی درحال‌حاضر و در بهترین حالت گزارش‌های خود را به مدیرعامل می‌دهند، اما مدیران عامل می‌توانند آن گزارش را به‌راحتی نادیده بگیرند. پس گزارش حسابرسان داخلی باید به دست ‌کمیته حسابرسی برسد، نه مدیرعامل. کمیته حسابرسی از اعضای غیراجرایی تشکیل می‌شود و مستقل‌تر از هیات‌مدیره عمل می‌کند. این کمیته وظیفه نظارت بر حسابرسی داخلی و حسابرس مستقل را برعهده دارد. درواقع این کمیته زیر نظر هیات‌مدیره است که اعضای غیرموظف در آن کمیته حضور دارند، البته باید اشاره کنم که متاسفانه در ایران عضو غیرموظف به‌خوبی تعریف نشده است. ما به اعضایی که امور غیراجرایی انجام می‌دهند، غیرموظف می‌گوییم، درحالی‌که برخی از اعضای هیات‌مدیره فکر می‌کنند که غیرموظف به‌معنای آن است که آنها وظیفه‌ای ندارند و مسوول نیستند. اعضای غیرموظف وظیفه اجرایی ندارند، ولی مسوولیت راهبردی و نظارتی دارند. ارایه گزارش حسابرسان داخلی در چنین کمیته‌ای نه‌تنها نادیده گرفته نمی‌شود، بلکه اتفاقا پیگیری نیز می‌شود.

چنین کمیته‌های حسابرسی‌ای در بانک‌ها داریم؟

به‌طور موثر خیر. این همان چیزی است که ما از آن به نظام راهبری شرکت‌ها یا حاکمیت شرکتی یاد می‌کنیم. اخیرا بورس و همچنین بانک‌مرکزی دستورالعمل‌هایی مبنی‌بر اجرای اصول حاکمیت شرکتی ابلاغ کرده‌اند که بانک‌ها و شرکت‌های بورسی باید کمیته حسابرسی را فعال کنند. اگرچه گام مثبتی محسوب می‌شود، اما خیلی دیر اتفاق افتاده است. با همه اینها امید است که این کمیته‌ها جدی گرفته شود. تا زمانی‌که اینها نباشند، همین وضع حاکم است.

پس منظور شما این است تا زمانی که حسابرس داخلی و چنین کمیته‌های حسابرسی‌ای وجود نداشته باشد، فسادهای مالی دیر به مرحله کشف می‌رسند؟

دقیقا. نه‌تنها نمی‌توانیم کشف کنیم، بلکه حتی پیشگیری هم نمی‌توانیم کنیم. حسابدهی مفهومی است که در نظام‌های مبتنی‌بر حقوق شهروندی دیده می‌شود. درواقع مدیران نباید منتظر این باشند که از آنها حساب خواسته شود، بلکه خودشان باید حساب کارهایشان را گزارش دهند و مسوولیت اشتباهات را هم بپذیرند، نه اینکه به‌دنبال توجیه آنها بوده یا فرافکنی کنند. تنها موردی که در این چندین‌سال پیرامون این مبحث دیدم، همان کاری بود که آقای روحانی در مورد وضعیت توزیع سبد کالا انجام داد و از مردم عذرخواهی کرد. این حرکت ایشان مصداق بارز حسابدهی است، اما متاسفانه تا زمانی‌که مدیرعامل در یک بانک اعضای هیات‌مدیره را انتخاب می‌کند، این حرف‌های ما قابل اجرا نیست.

مشکل دقیقا کجاست؟ آیا مشکل ما ضعف قوانین و ساختارهاست؟

مشکل ما عدم‌تمایل به اجراست، یعنی نیت و اراده‌ای برای اجرا وجود ندارد، ضمن اینکه ما نیازمند قانونی هستیم که روابط بین هیات‌مدیره، کمیته‌های حسابرسی، حسابرسان داخلی و حسابداران مستقل را شفاف کند، البته من گرچه معتقد به تدوین قانون هستم، اما گاهی از این گفته خود پشیمان می‌شوم چون ما در ابتدا براساس یک‌سری اصول و فنون پیش‌نویسی می‌نویسیم، اما متاسفانه درنهایت چیز دیگری به‌عنوان قانون تصویب می‌شود. در دنیا بانک‌ها و شرکت‌هایی که چنین ساختاری مبنی‌بر وجود کمیته حسابرسی نداشته باشند، حق ورود به بورس را ندارند، درحالی‌که سازمان بورس در ایران به‌تازگی روی این مساله تمرکز کرده است. در نهایت تاسف باید گفت ما خیلی‌دیر به فکر می‌افتیم و این خیلی‌بد است. قانون حاکمیت شرکتی در بسیاری از کشورها تصویب و اجرا شده است.

چقدر دیر شده است؟ چه زمانی باید نظام حاکمیت شرکتی و این کمیته‌های حسابرسی شکل می‌گرفت که حالا ما شاهد بروز این‌همه فساد از در و دیوارهای شهر نباشیم؟

قبل از اینکه اختلاس ١٢٣میلیاردی رخ دهد، باید به فکر می‌افتادیم.

یعنی در دهه٧٠؟

بله، البته هم‌اینک هم خیلی درگیر اجرای این کار نیستند.

انجمن حسابداران خبره در آن زمان هشدار یا تذکری برای اجرای این دست از امور نداد؟

سمینارهای زیادی برگزار شد و اتفاقا روی این مسایل تاکید زیادی شد، اما کسی توجهی نکرد. متاسفانه در برهه‌های حساس با جوامع حرفه‌ای مانند انجمن حسابداران خبره و جامعه حسابداران رسمی مشورت نمی‌شود و از نظرات این جوامع نیز استفاده مطلوب صورت نمی‌گیرد.

کنترل‌های داخلی بانک‌های خصوصی بهتر است یا دولتی؟

بانک‌های خصوصی. اولا به‌دلیل آنکه سیستم‌های بانک‌های خصوصی جدیدتر است، اما سیستم بانک‌های دولتی همچنان بر مدار سنتی درحال حرکت است و دوم اینکه بانک‌های خصوصی بیشتر به این نوع مسایل اهمیت می‌دهند.

اما مشکل ما بانک‌های بزرگی هستند که ساختار دولتی دارند. در تمامی اختلاس‌ها و فسادهای مالی حداقل پای یک یا دو بانک بزرگ دولتی گیر است.

بله، چون حجم پولی که بانک‌های بزرگ در دست دارند، بیشتر از بانک‌های خصوصی است، اما موضوع جالب توجه این است که تورم همه این فسادها و سوءمدیریت‌ها را در کشور پوشش می‌دهد. شرکت‌هایی را می‌شناسیم که زمانی که حجم تسهیلات مالی بالا بود، برای پنج‌سال آینده خود مواد اولیه خریداری کردند و به‌خاطر تورم تشویق هم شدند. چنین عملکردی توسط هیات‌مدیره در دنیا بی‌سابقه است.

در مورد نظام حاکمیت شرکتی تاکیدات فراوانی می‌شود، اما هنوز به مرحله پیاده‌سازی و اجرا نرسیده است. چرا؟

متاسفانه ما قانون حاکمیت شرکتی نداریم و هنوز در ابتدای کار برای اجرای این نظام هستیم. موضوع مهم این است که اجرای نظام حاکمیت شرکتی با وجود تاکیدات و الزامات فراوان، جدی گرفته نشده است. شما بررسی کنید ببینید چندبانک ایرانی کمیته حسابرسی و حسابرس داخلی کارا و موثر دارند؟ به جرات می‌توانم بگویم بسیاری از بانک‌های ایرانی کمیته حسابرسی و حسابرس داخلی موثر ندارند.

مهم‌ترین عامل عدم شناسایی و کشف به‌موقع فسادهای بانکی را چه می‌دانید؟

عدم وجود نظام راهبری شرکت‌ها یا همان نظام حاکمیت شرکتی. یکی از مهم‌ترین مباحث در کشف اختلاس‌ها، مساله هشداردهنده‌هاست. درواقع باید نظامی حاکم شود که از هشداردهنده‌ها حمایت کند. شخصی که در بانک فعالیت دارد، باید وجدانا و اخلاقا متعهد باشد در صورت آنکه شاهد فساد و تخلفی بود، آن را اعلام کند. ضمن‌آنکه امنیت لازم را هم برای بیان چنین هشداری داشته باشیم.

ما هشدار‌دهنده فساد به‌معنای واقعی کلمه داریم؟  

فرد واجد شرایط نداریم، چون ابزارهای لازم وجود ندارد. فرد بازنشسته‌ای را به‌عنوان حسابرس داخلی در بانک می‌گمارند، درحالی‌که اصلا چنین کاری برای وی تعریف نشده است. باید فرد واجد شرایطی را با ابزارهای کافی به‌عنوان حسابرس داخلی در بانک‌ها به‌کار بگیرند و نظارتی هم از سوی جوامع حرفه‌ای روی حسابرسان داخلی اعمال شود تا هم از آنها حمایت و هم بر آنها نظارت شود. ضمن‌اینکه این حسابرسان داخلی باید استقلال لازم را هم داشته باشند. استقلال حسابرس داخلی به این معناست که حسابرس به کمیته حسابرسی جوابگو باشد، نه به مدیرعامل. اگر کمیته حسابرسی وجود داشته باشد، حسابرس داخلی جرات می‌کند، حرف بزند. موارد بسیاری داریم که حسابرس داخلی به‌خاطر گزارش واقعیتی توسط مدیر عامل عوض شده است.

نگرش مدیران بانک‌ها نسبت‌به مبحث حاکمیت شرکتی چگونه است؟

مبحث حاکمیت شرکتی، حسابرس داخلی و کمیته حسابرسی به‌تازگی در شرکت‌ها و نظام بانکی باز شده و به‌نظر می‌رسد ساختار نظام بانکی و شرکت‌ها در برخی موارد در قبال آن مقاومت می‌کنند.

چرا؟

مدیران راضی نیستند و تمایل ندارند بر آنها نظارت شود.

در اینجا وظیفه‌ای متوجه بانک‌مرکزی نیست؟

بانک‌مرکزی و همچنین سازمان بورس باید طوری نظارت کند که این سیستم نظارتی حاکمیت شرکتی درون بانک‌ها به‌درستی اجرایی شود.

در قضیه اختلاس سه‌هزارمیلیاردی همه نگاه‌ها به بانک‌مرکزی معطوف شد و این نهاد را هم به‌نوعی به‌دلیل عدم‌نظارت کافی مقصر وقوع اختلاس دانستند. به‌واقع بانک‌مرکزی مقصر نبود؟

بانک‌مرکزی در آن دوران مقصر بوده، اما نکته‌ای که وجود دارد این است که بانک‌مرکزی نمی‌توانست نظارت کند چون ابزار کافی برای نظارت نداشت. اگر ابزار کافی وجود داشت، باید از بانک‌مرکزی در مورد علت عدم نظارت سوال می‌کردند. بانک‌مرکزی باید از همان‌زمانی که اختلاس ١٢٣میلیاردی به‌وجود آمد، به فکر ایجاد کمیته حسابرسی و حسابرس داخلی در بانک‌ها می‌افتاد که متاسفانه چنین کاری نکرد، پس به نوعی مقصر است.

فعلا که نظام حاکمیت شرکتی و به‌تبع آن حسابرس داخلی و کمیته‌های حسابرسی اجرایی نشده است و نظارتی هم در کار نیست، چه آینده‌ای را برای نظام بانکی ما بعد از اختلاس ١٢٣میلیاردی، سه‌هزارمیلیاردی و ١٢هزارمیلیاردی می‌توان متصور بود؟

منتظر اختلاس‌های چندین‌هزارمیلیاردی باشید، چون سیستم نظارتی موثر وجود ندارد و این احتمال وجود دارد که هرلحظه اختلاس بزرگ‌تری رخ دهد.

مگر چقدر هزینه و وقت می‌طلبد که چنین نظامی پیاده‌سازی شود؟

 فقط اراده می‌خواهد و احترام به حقوق شهروندی... .



به نقل از تابناک
برچسب‌ها: ٣٠ سال است بانک‌ها حسابرس داخلی ندارند
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:6  توسط Emad  | 

امام جمعه مشهد با تاکید بر اینکه تیم مذاکره کننده هسته ای ایران در چارچوب راهبرد حضرت آیت الله خامنه ای در لوزان عمل کرد، گفت: مقاومت و ایستادگی تیم مذاکره کننده هسته ای در برابر زیاده خواهی غربی ها قابل تقدیر و ارزشمند است.

آیت الله سید احمد علم الهدی روز شنبه در گفت‌وگو با ایرنا به اشراف کامل رهبرمعظم انقلاب بر روند مذاکرات هسته ای اشاره کرد و افزود: رهبر فرزانه انقلاب بارها تاکید کرده اند که در هیچ شرایطی نباید اصول و ارزشهای انقلاب اسلامی از بین برود و به نظر می رسد تیم مذاکره کننده هسته ای نیز بر این اساس حرکت کرده است.

وی به برخی از ویژگی های بارز تیم مذاکره کننده هسته ای ایران اشاره کرد و افزود: تلاش بسیار زیاد این عزیزان که عید امسال خود را در مذاکرات گذراندند و مقاومت بر سر خواسته های بحق ملت ایران از ویژگی های بارز تیم مذاکره کننده هسته ای است.

آیت الله علم الهدی عنوان کرد: تیم مذاکره کننده هسته ای در توافق نهائی نیز نباید اجازه دهد زیاده خواهی غربی ها به نتیجه برسد.

ایران و کشورهای عضو گروه 5 + 1 پنجشنبه شب در لوزان سوییس بیانیه ای در باره توافق اصولی بر سر چارچوب ادامه فعالیت های هسته ای ایران منتشر کردند.

به نقل از تابناک
برچسب‌ها: تقدیر علم الهدی از تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:6  توسط Emad  | 

در دقایق ابتدایی معاملات امروز بازار سرمایه شاخص بورس به ارتفاع ۶۶ هزار واحد صعود کرد.

به گزارش تسنیم، معاملات امروز بازار سرمایه در حالی با جو مثبت ناشی از بیانیه مذاکرات لوزان شروع شد که در دقایق ابتدایی و تا این لحظه شاخص کل با رشد 352 واحدی به ارتفاع 66 هزار و 80 واحدی صعود کرده است.

همچنین تا این لحظه نمادهای معاملاتی همراه، وغدیر، فارس، وسینا، کگل و شیران بیشترین اثر مثبت را بر روند حرکتی دماسنج بازار سهام داشته اند و نمادهای معاملاتی بازار از جمله بانکی ها و خودرویی‌ها با صف های سنگین خرید مواجه هستند.

به نقل از تابناک
برچسب‌ها: شاخص بورس ۶۶ هزار تایی شد
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:6  توسط Emad  | 


به نقل از تابناک
برچسب‌ها: صفحه نخست روزنامه‌های ورزشی ایران و جهان
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:6  توسط Emad  | 

یک منبع رسمی اعلام کرد، به دنبال هدف قرار گرفتن یک خودرو با بمب کنار جاده‌ای در ولایت لوگار هفت غیرنظامی کشته شدند.

به گزارش ایسنا، به نقل از خبرگزاری شینهوا، دین محمد درویش، سخنگوی والی لوگار واقع در شرق افغانستان اظهار داشت: امروز (جمعه) یک خودرو با یک بمب دست ساز در جاده اصلی منطقه بره کی برک هدف قرار گرفت که در اثر آن هفت سرنشین این خودرو کشته شدند.

به گفته درویش، این قربانیان همگی اعضای یک خانواده بودند که در میان آنها چهار کودک و یک زن نیز وجود دارد.

این مقام افغان مسئولیت این حمله را به گروه طالبان نسبت داد.

در سال 2014 براساس آمار رسمی سازمان ملل حدود 3700 غیرنظامی در خشونت‌ها در افغانستان کشته شده و بیش از 6800 زخمی شدند.

به نقل از تابناک
برچسب‌ها: 7 کشته در بمب‌گذاری شرق افغانستان
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:5  توسط Emad  | 

مدیر عامل شرکت کشتیرانی ایران تاکید کرد که با لغو تحریم‌ها، تحول جدی در حمل و نقل دریایی و تجارت بین الملل اتفاق می‌افتد چون یکی از خطوط مهم تجارت خارجی ما خط اروپا بود که غیر فعال شده است.

محمدحسین داجمر در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با بیان این‌که با توجه به بحث تحریم، جهت و نوع تجارت ایران تغییر کرده است، اظهار کرد: وضعیت حمل و نقل ما متاثر از تجارت خارجی است و خط اروپایی ما به عنوان یکی از مهم ترین خطوط حمل و نقلی حدود 48 سال و از بدو تاسیس کشتیرانی فعال بوده که غیرفعال شده است و در کنار آن خط آمریکا نیز از دیگر خطوط مهم بود که تقریبا از اوایل پیروزی انقلاب غیر فعال شد.

وی با بیان اینکه حجم بسیار زیادی از ترددها از طریق خط اروپایی صورت می گرفت، گفت: با لغو تحریم ها تجارت خارجی کشور به روال عادی برمی‌گردد و حجم آن نیز افزایش چشم گیری خواهد یافت.

داجمر با بیان اینکه زمانی کشور آلمان جزو اولین کشورهایی بود که در بحث تجارت با آن‌ها تعامل داشتیم ولی در حال حاضر کشورهای شرقی مثل چین و هند طرف اول معامله با ایران شده‌اند، گفت: با لغو تحریم ها میزان تجارت خارجی افزایش یافته و با فعال شدن خط اروپایی در بحث حمل و نقل دریایی به حجم بالایی از تجارت خارجی دست پیدا خواهیم کرد.

مدیر عامل کشتیرانی همچنین حمایت از ناوگان کشتیرانی داخلی و اعمال تعرفه‌های ترجیحی در عوارض بندری را خواستار شد.

وی بر ارائه سوخت با نرخ ترجیحی و اولویت بهره برداری از آن برای جبران خسارت ناشی از تحریم ها تاکید کرد.

به نقل از تابناک
برچسب‌ها: اثرات لغو تحریم‌ها بر حمل و نقل دریایی
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:5  توسط Emad  | 

«مانوئل دی اولیویرا»، کهنه‌کارترین کارگردان فعال سینمای جهان در سن 106 سالگی درگذشت.

به گزارش ایسنا، سینمای جهان «مانوئل دی‌ اولیویرا»، کارگردان سرشناس و کهنه‌کار پرتغالی را که عنوان کهن‌سال‌ترین کارگردان سینمای جهان را یدک می‌کشید را از دست داد.

وی سال گذشته در سن 105 سالگی ساخت فیلم جدیدش با عنوان «ورودی‌های قدیمی قلعه» با موضوع تاریخ کشور پرتغال را در شهر پورتورا آغاز کرده بود و سه سال پیش در 103 سالگی فیلم «گابو و سایه» را مقابل دوربین برد.

«مانوئل دی اولیویرا» در 11 سپتامبر سال ۱۹۰۸ در شهر پورتو متولد شد. پدر او کارخانه‌دار مالک نخستین کارخانه لامپ‌سازی در پرتغال بود و «اولیویرا» با بازی در اولین فیلم‌های ناطق پرتغالی، وارد دنیای سینما شد.

وی پس از آنکه از تحصیل در دانشگاه انصراف داد، نزد پدرش در کارخانه مشغول به‌کار شد. نخستین تجربه او در کارگردانی، ساخت یک فیلم مستند کوتاه با نام «کار در رودخانه دورو» (۱۹۳۱) بود. او تا پیش از آنکه اولین فیلم بلند خود را در سال ۱۹۴۲ با نام «آنیکی بوبو» کارگردانی کند در طول ده سال پنج مستند دیگر ساخت.

۲۱ سال دیگر طول کشید تا «اولیویرا» فیلم سینمایی بعدی‌اش را با عنوان «وسوسه مسیح» در سال ۱۹۶۳ بسازد و در فاصله این دو فیلم، فقط سه مستند ساخت.

او این روند فیلم‌سازی خود یعنی وقفه زمانی زیاد بین آثار بلند سینمایی را تا نیم قرن ادامه داد و سپس شیوه خود را تغییر داد و تصمیم گرفت هر سال یک فیلم بلند بسازد.

برخی دلیل کم‌کاری وی در دوره اولیه فعالیتش را فشارهای ناشی از دیکتاتوری «سالازار» در پرتغال و جریان مستمر فیلمسازی او در دوره دوم فعالیتش را متاثر از همکاری با «پائولو برانکو» می‌دانند.

«اولیویرا» از سال ۱۹۹۰ تاکنون تقریباً هر سال یک فیلم ساخته‌است و تاکنون شش بار در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن شرکت کرده که آخرین بار آن در سال ۲۰۱۰ با فیلم «مورد عجیب آنجلیکا» رقم خورد و در این شش بار حضور، ۵ بار نامزد دریافت نخل طلا شد و یک بار در سال ۱۹۹۹ برای فیلم «نامه» برنده جایزه ویژه هیئت داوران شده‌است.

این کارگردان کهنه‌کار در طول 80 سال فعالیت هنری، جوایز سینمایی متعددی به‌دست آورده‌ که از مهم‌ترین آنها می‌توان به جایزه دوربین برلیناله از جشنواره برلین، جوایز نخل طلای افتخاری، هیات داوران، فیپرشی و کلیسای جهانی از جشنواره فیلم کن، جایزه یک عمر دستاورد سینمایی از اکادمی فیلم اروپا، جایزه یوزپلنگ افتخاری از جشنواره فیلم لوکارنو، جایزه آکی‌را کوروساوا از جشنواره فیلم توکیو، شیر طلای افتخاری و جایزه ویژه هیات داوران از جشنواره فیلم ونیز اشاره کرد.

به نقل از تابناک
برچسب‌ها: پیرترین کارگردان سینمای جهان درگذشت
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:5  توسط Emad  | 

نتیجه تحقیقات چند ماهه خبرگزاری اسوشیتدپرس نشان می دهد برخی از غذاهای دریایی که در فروشگاه های مواد غذایی و رستوران های غربی فروخته می شود، توسط بردگان برمه ای صید شده اند.

به گزارش مهر، اسوشیتدپرس با ده ها مرد که بر خلاف میلشان در یک جزیره دورافتاده در اندونزی به نام «بنجینا» نگه داشته می شوند، مصاحبه کرده است. این جزیره مکان اصلی یک ناوگان کرجی است که جهت صید ماهی فعالیت می کند. «مارتا مندوزا» که به عنوان خبرنگار ap فعالیت می کند، یکی از سرپرستان این تیم تحقیقاتی بوده است. مندوزا می گوید: «مردانی که آن ها را در حال تخلیه بار ماهی دیدیم اکثرا از کشور برمه (میانمار) بودند. وقتی آن ها به هویت ما پی بردند، شروع به فریاد زدن و کمک خواستن کردند و گفتند مدتی است که به دام افتاده و به بردگی گرفته شده اند.»
این کارگران ماهیگیری تایلندی و برمه ای در این جزیره حبس شده و به عنوان برده هایی شناخته می شوند که احتمال فرارشان وجود دارد. آن ها می گفتند که تنها با چند لقمه برنج زندگی می کنند و در فضایی که تنها به اندازه دراز کشیدن جا دارد می خوابند تا فردا صبح کرجی ماهیگیری دیگری بیاید و آن ها را مجبور به کار کند.
کارگران زندانی شده در قفس

وقتی خبرنگار به جزیره رسید، مشاهده کردند که مردانی درون قفس قرار داده شده اند تا جلوی فرارشان گرفته شود. آن ها به مدت ۵ تا ۱۰ سال از خانواده خود دور افتاده بودند و در شرایطی اسفبار زندگی می کردند. سوال نخست این است که این کارگران چگونه سر از چنین جایی درآورده اند؟ از یک جهت ممکن است این افراد فریب کارگزاران برمه ای را خورده باشند و با وعده یک کار مناسب اغوا شده و به جزیره بنجینا آورده شده باشند و از جهت دیگر، امکان دارد دزدیده شده و به کار ماهیگیری گماشته شده باشند. اما سوال مهمتر این است که چه چیز باعث می شود هنوز در دوران مدرن، برده داری انجام شود؟

پس از کشف این حقایق توسط خبرنگاران، این افراد تصمیم گرفتند بفهمند که مقصد این صیدهای دریایی کجاست. خبرنگاران به کمک gps فهمیدند که ماهی ها ابتدا در یک کشتی تایلندی به نام «شیر دریایی نقره ای» بارگیری شده و به بندرگاهی تایلندی رفته اند.

ندوزا می گوید که تیم تحقیقاتی در نهایت توانستند به لیست نام شرکت هایی که این بارهای ماهی را به آمریکا صادر می کنند، دست یابند. آن ها دریافتند که کمپانی های معتبر فروشنده مواد غذایی چون والمارت، کروگر و آلبرستون، این بار را خریده و برای فروش عرضه می کنند. مندوزا می گوید که ما اطلاعاتمان را به این فروشگاه ها دادیم و آن ها بدون انکار قضیه، از ما تشکر کرده و قول پیگیری دادند.


به نقل از تابناک
برچسب‌ها: اینجا هنوز برده‌داری می‌کنند
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:5  توسط Emad  | 

33 سال پیش در روز 15 فروردین سال ۱۳۶۰،هشت فروند فانتوم و بمب‌افکن اف- ۴ ایرانی دوربردترین حمله هوایی در تاریخ نیروی هوایی ایران را به انجام رساندند.

به گزارش ایسنا، این حمله به پایگاه‌های سه‌گانه «الولید» در منطقه «صحرای شام» و در نزدیکی مرزهای عراق با اردن و عربستان انجام شد. این پایگاه‌ها که در دورترین نقاط از جبهه‌های جنگ تحمیلی قرار داشتند محل ذخیره هواپیماهای دورپرواز عراق از جمله بمب‌افکن‌های «توپولوف» روسیt میگ 23، سوخو 20، تی یو 16 و تی یو 22 بودند.

خلبان‌های ایرانی این عملیات را هفت ماه پس از شروع جنگ عراق علیه ایران انجام دادند. بمب‌افکن‌های ایرانی شرکت‌کننده در این عملیات که با احتساب دو فروند بمب‌افکن ذخیره 10 فروند بودند تماما از پایگاه هوایی شکاری سوم نوژه همدان به هوا بلند شدند.

مسیر هوایی معمولی از پایگاه هوایی سوم شکاری همدان به پایگاه‌های هوایی الولید در شرایط معمولی از میانه کشور عراق عبور می‌کند اما بمب‌افکن‌های ایرانی با رفتن به سوی شمال غربی ایران و با عبور رادار خاموش از نوار مرزی ترکیه و عراق از شمال عراق عبور کرده و سپس با رساندن خود به مرزهای سوریه و عراق و سپس حرکت به سوی جنوب غربی عراق خود را به مرزهای اردن و عربستان رسانده و با دور زدن کامل خاک و فضای عراق این پایگاه‌ها را بمباران کردند.

مسیر تقریبی این پرواز با برآورد فاصله زمینی حدود ۱۸۰۰ کیلومتر رفت و ۱۸۰۰ کیلومتر برگشت بود و چون بمب‌افکن‌های ایرانی برای بمباران این هدف بسیار دوربرد نیاز به سوخت‌گیری هوایی داشتند، یک بوئینگ سوخت‌رسان نیروی هوایی ایران در عملیاتی پیچیده به این بمب‌افکن‌ها در مثلث مرزی سوریه – ترکیه و عراق سوخت‌رسانی کرد.

هشت هواپیمای اف- چهار که در این حمله شرکت داشتند پس از دور زدن خاک و فضای عراق و رسیدن به مرزهای عراق با اردن و عربستان به سه دسته تقسیم شدند و دو فروند به پایگاه اول الولید، سه فروند به پایگاه دوم و سه فروند دیگر به پایگاه سوم حمله کردند.

در این حمله هوایی ۴۸ فروند هواپیمای عراق بر روی باند و داخل آشیانه‌های پایگاه‌های الولید نابود شدند. دولت عراق در آن زمان اعلام کرد که بمب‌افکن‌های ایرانی پیش از حمله، در آسمان سوریه که از ایران در جنگ حمایت می‌کرد سوخت‌گیری کرده‌اند.

سال‌ها بعد از پایان جنگ ایران و عراق، از سرتیپ فرج‌الله برات‌پور فرمانده این عملیات و سایر خلبان‌های ایرانی شرکت‌کننده در این حمله تحت عنوان «اسطوره‌های نیروی هوایی ایران» تجلیل شدند.

به نقل از تابناک
برچسب‌ها: سالروز حمله به پایگاه‌های الولید, اچ, 3
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 12:5  توسط Emad  |